Keihard op de rem

Website-Taalhoed-Samenwerken-4

Zou het dan zo kunnen zijn dat daar waar je met je hoofd geen nee meer kunt zeggen, je lichaam het voor je gaat doen? (citaat: Dokter Juriaan. Van klacht naar kans)

Toen ik op zondag voor de derde keer in een weekend op aandringen van mijn broer de dokterspost belde werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis. Manlief flink aangeschoten, op zijn 40e verjaardag naast me op de achterbank van de auto en mijn broer achter het stuur. Samen gingen we van Lisse op weg naar het ziekenhuis in Hoofddorp.

Die middag had ik met tranen in mijn ogen in bed gelegen. Tranen omdat ik me er niet aan over wilde geven dat ik te ziek was om aanwezig te zijn bij het feest voor mijn kerel die 40 was geworden. Het feest dat ik notabene zelf had georganiseerd.

Ik had voor het feest een pracht locatie afgehuurd op Landgoed Kasteel Keukenhof, de catering geregeld al onze dierbaren uitgenodigd en zelf lag ik in bed.

Het was wederom mijn broer die me die middag op mijn hart had gedrukt dat ik echt te ziek was en rust nodig had en het was dus ook diezelfde broer die me die avond naar het ziekenhuis reed.

Hij vermoede al dat ik een longontsteking had. Echter werd dit bij de dokterspost op vrijdagavond niet geconstateerd en ook op zaterdag werd ik weer naar huis gestuurd met de mededeling dat het waarschijnlijk een verrekte spier was door het vele hoesten.

Dat ondernemen hard werken is daar zijn we het volgens mij allemaal unaniem over eens. Dus dat was ook waar ik me op in had gesteld. Het eerste jaar ondernemen zou pittig worden. Zeker met twee kids van twee jaar en vier jaar. En slechts twee dagen opvang in de week voor mijn jongste.

Altijd stond ik aan, zelfs in het weekend beantwoorde ik de mail en whatsappjes.

Ik dacht dat het me geen enkele moeite kostte. Ik had de sprong in het diepe genomen. Had van mijn passie mijn werk gemaakt en had die uitdagende parttime baan dichtbij huis waar ik naar op zoek was zelf gecreëerd. Ik was super trots!

Maar mijn lijf dacht daar blijkbaar anders over. Het was een harde les.

In het ziekenhuis werd alsnog een fikse longontsteking geconstateerd waardoor ik direct mocht blijven en werd opgenomen. Mijn broer wees me erop dat ik echt doodziek was en dat mensen hier vroeger gewoon aan dood gingen.

Daar schrok ik van. Want het kwartje was tot dan toe nog steeds niet gevallen.

Thuis werden ondertussen direct alle zeilen bijgezet. Mijn schoonmoeder sprong bij en ontzorgde me door tijdelijk de kids op te vangen terwijl manlief naar zijn werk ging. Zelfs toen ik na een aantal dagen uit het ziekenhuis kwam stonden mijn schoonouders klaar om me mijn herstel te gunnen.

Het herstel duurde uiteindelijk 6 weken. Zes weken waarin ik van het ene op het andere moment alle taken moest overdragen.

Alle taken voor mijn franchise (ik gaf op dat moment meerdere uren sport training in de week) moest overdragen aan onbekende collega´s die waren gevraagd om bij te springen door ons hoofdkantoor. Super dankbaar was ik daarvoor.

Maar ook mijn administratie moest ik overdragen. Op dat moment besefte ik me dat het zo niet langer kon. Ik had te lang en te hard met mijn voet op het gaspedaal gedrukt.

Ik wilde het goed doen, het eerste jaar ondernemerschap. Ik wilde er zijn voor mijn trainsters, ik wilde er zijn voor mijn deelneemsters. Ik wilde een goede partner zijn, moeder, vriendin, dochter, zus.

Ik wilde het op alle vlakken goed doen, wellicht iets te goed doen. En ikzelf, ik liep mezelf keihard voorbij.

Wat ik me niet besefte is dat door te zorgen voor al die anderen in mijn leven ik de belangrijkste persoon, namelijk mezelf vergat.

Volgende week neem ik je mee in wat deze harde les me geleerd heeft en wat deze les jou kan leren.

Voel je dat dit niet alleen voor mij geldt? Voel je dat jij ook jezelf op één mag zetten. Keihard op de rem mag gaan staan? Schrijf je dan nu in voor mijn Ochtendroutine Challenge.

Wat ik aan jou vraag is dat je probeert gedurende de looptijd van de challenge, namelijk 7 dagen, direct op te staan zodra de wekker afgaat en vervolgens 10 minuten tijd voor jezelf reserveert.

Denk jij OH YEAH! Dat gaat me lukken, dat is wat ik wil. Er moet nu actie worden ondernomen. Schrijf je dan in via deze link en reserveer van maandag 23 tot en met zondag 29 augustus dagelijks 10 minuten tijd voor jezelf.

Nieuwsgierig? Schrijf je dan nu in voor de nieuwsbrief!